We hebben een bus gekocht. Een ouwe 1979 Bristol Hess, 6 cilinder, semi automatisch en met nog veel meer details, die ik keer op keer herhaal tijdens mijn gesprek met de verzekering die ik op mijn werk op bel om de bus te verzekeren. Niet dat dat simpel is.

Je zou denken dat een bus verzekeren eenvoudig is maar dat is het niet. Niet als je het gaat verbouwen tot mobile home. Zodra je begint te verbouwen gaat de premie omhoog en moet je voldoen aan allerlei eisen en regels. En als je er in wilt wonen en er niet mee op pad wilt, valt het onder ontroerend goed, gaat de premie nog meer omhoog en moet je veiligheidssloten en infrarode barricades inbouwen.

Ralph belt zijn verzekeraar  maar die weigert de bus te verzekeren. Te veel risicoxe2x80xa6. (voor wat?) dus word ik voor het blok gezet. Ik bel mijn autoverzekering en word doorverbonden met een jonge man die niet moeilijk doet. Opgelucht haal adem. Te vroeg. Hij vraagt allerlei details die ik niet weet en ik moet Ralph bellen voor aanvullende informatie. Ik probeer de jonge manxe2x80x99s directe nummer te ontfutselen, zodat ik niet word opgescheept met collega als ik terugbel, maar dat slaat hij af. Hij heeft al de gegevens die ik tot nu toe heb gegeven in een folder en elke medewerker  kan dat kan eenvoudig opzoeken. Hij vertelt me welke details ik moet achterhalen en sluit het gesprek af.

Ralph voorziet me van de benodigde gegevens die ik nerveus op verschillende briefjes krabbel en op achterkanten van briefjes, terwijl studenten  met hun vingers op de balie tikken voor aandacht en ik het geluid van een drukke bibliotheekperiode probeer uit te sluiten door de deur naar ons kantoor met mijn voet dicht te duwen.

Ik schrijf ik alle details daarna zeer keurig en in gevraagde order op een groot blad papier zodat ik niet hoef te zoeken naar onvindbare details. Heel erg georganiseerd en German, zoals Ralph dat noemtxe2x80xa6..

Ik bel de verzekering voor de tweede keer. Dame nummer twee is heel erg aardig maar in opleiding of niet geschikt voor haar baan. Ze kan mijn gegevens niet vinden en weet niet zeker bij welke afdeling ze moet zoeken, etc. etc. Kan ik het allemaal nog een keer vertellen? Willen we de bus verbouwen tot mobile home? xe2x80x93 ja, maar dat kan een paar jaar duren. Wanneer willen we dat de verzekering ingaat?  xe2x80x93 de volgende dag. Hebben we allebei onze xe2x80x98grotexe2x80x99 rijbewijs?  xe2x80x93 nee, geen van beidenxe2x80xa6xe2x80xa6.. niet meerxe2x80xa6.

Een ongemakkelijke stilte volgt die ik snel opvul door de zeggen dat het part of the deal is dat de vorige eigenaar, een dealer, de bus voor ons naar het noorden rijdt. Dus we gaan beiden ons rijbewijs halen, vraagt ze met klem?- ja, natuurlijk. Binnen afziendbare tijd? xe2x80x93 oh, ja (leugen) en ik voel me al nerveus bij het idee, voeg ik toe met een gesimuleerd nerveus lachje. Ze vervolgt de inquisitie met een hele rij vragen die ik moeiteloos beantwoord dankzij het blad papier voor mijn neus maar ze aarzelt bij mijn antwoord dat we het niet willen gebruiken als holiday retreat (leugen) en wil even overleggen met haar supervisor.

Acht minuten later en drie songs waar ik nooit vrijwillig naar zou luisteren, komt ze terug aan de telefoon met excuses voor de lange wachttijd en vertelt dat haar supervisor mijn vorige gesprek met de jonge man heeft beluisterd  (hoe achterdochtig) en raadt me aan dat het beter is dat ik de verzekeringsovereenkomst met DE JONGE MAN afrond.  Ze noteert het telefoonnummer van de bibliotheek en belooft dat hij binnen afzienbare tijd terug belt.  Ik vraag zijn directe nummer, voor het geval dat, en krijg het zonder aarzeling.

Een uur later (drie uur donderdagmiddag) heeft hij nog niet gebeld. De dealer heeft de trip voor de volgende dag gepland, en zonder verzekering zal dat niet mogelijk zijn, nou ja, misschien mogelijk maar niet wenselijk. Ik bel de verzekering voor de derde keer en vraag naar de JONGE MAN en geef zijn directe nummer. Hij neemt niet op en dame nummer drie vraagt of zij me kan helpen.  Lichtelijk sarcastisch antwoord ik dat ik dat betwijfel want dat een bus verzekeren bij een autoverzekeraar blijkbaar niet eenvoudig is. Heel professioneel neemt  ze me virtueel bij de hand en leidt me zonder problemen door de procedure, met twee honder dollar reductie in premie per jaar!!! Binnen vijf minuten is de verzekering rond en belt Ralph de dealer dat hij de volgende ochtend safe op reis kan.

Als wij vrijdagavond in het donker in Waipapa aankomen gaan we natuurlijk eerst naar ons stukje grond. Bij het licht van de maan en een zaklantaarn lopen we rond onze nieuwste aanwinst. De bus lijkt enorm op de smalle strook grond die we in de voorgaande week hebben laten egaliseren en van gravel voorzien. Met opwinding openen we het hangslot dat de vouwdeuren afsluit en stappen naar binnen.

Maanlicht schijnt door de 15 ramen en verlicht de donkere sittingen en het oranje metaal van de banken. We wandelen door het binnenpad ons vasthoudend aan de metalen stangen boven ons hoofd en nemen plaats op de achterbank terwijl we de sfeer op ons laten inwerken. Het dal aan onze linkerkant glooit naar zwarte verten en de hemel is vol sterren. Een morepork (uil) laat zich horen in de Bottlebrush bomen aan onze rechterkant en de koplampen van een passerende auto werpen een scherp licht  door de ruiten. We volgen het bewegende schaduwpatroon  met onze ogen. Ik knijp in Ralphxe2x80x99s hand en we strekken ons uit op de smalle bank.

Als we een half uur later heuvelafwaarts rijden naar Jack and Dixe2x80x99s huis, waar we logeren, giechelen we als teenagers. We hebben een paar dagen hard werken voor de boeg, het is tijd voor een goede nachtrust.