Ralph dropt me voor achten af bij de bus. Hij heeft een afspraak bij de kapper en verheugt zich op het bezoek. Twee dames die veel aandacht aan hem besteden en zijn schedel langduring masseren, iets dat hij enorm waardeert. Zozeer zelfs dat hij wacht met een knipbeurt tot hij xe2x80x98up northxe2x80x99 is. Dat is nog eens klantenbinding!

Ik ren naar de busdeur terwijl hij de auto op de inrit keert en wriemel met het hangslot. Het regent pijpenstelen.
Ik stapel de emmers en schoonmaakmiddelen op de chauffeursstoel  en loop door het middenpad naar de tweede deur om deze open te duwen. Het is 20 graden en de hoge luchtvochtigheid maakt het erg benauwd.

Als ik op onze primus een kop koffie heb gezet en even later zachtjes in de thermosmok blaas zie ik Andrewxe2x80x99s auto de inrit oprijden. Hij heeft de grond geegaliseerd en van gravel voorzien. Ik stap de regen in en begroet hem met opgetrokken schouders. In teenslipper en een wollen mutsje maar met blote benen en shorts (de nationale dracht)  loopt hij langzaam over het uitgegraven pad en kijkt inspecterend rond. Hij wijst naar bulten in het gras, uitgespreid gravel en verduidelijkt het hoe en waarom. Ik vraag of hij de bus van binnen heeft gezien en hij zegt dat hij tijdens de klus natuurlijk door de ruiten heeft gekeken maar dat hij graag een kijkje wil nemen.

Hij beklimt de treden en kijkt rond. In het noorden gaat alles trager en ik moet me verbijten om niet langs hem heen te stappen en enthousiast de gids uit te hangen. Half in en half buiten de bus zie ik hem inspecterend door het middenpad naar achteren lopen. Hij humt en knikt en wijst op een plek waar water binnenkomt. Ik knik.
Terug bij de chauffeursstoel vraagt hij of hij even achter het stuur kan plaatsnemen. Genietend duwt hij aan handels en opent en sluit vakjes. Hij vraagt of de motor in goede conditie is en ik geef hem de sleutels. Hij steekt ze in het slot maar er gebeurt niets. Na veel onderdrukt mompelen en vragend in het rond kijken stapt hij vanachter het stuur en verkent de aluminium body. Hij opent een deurtje en zet een handel om.

De motor zoemt en hij trapt de gaspedaal wat verder in. De toerenteller gaat omhoog en hij luistert met scheefgehouden hoofd. Hij schakelt de versnelling in 1 en trapt op de gaspedaal. We rollen een halve meter naar voren en Andrew knikt bevestigend. Hij zet de bus in de achteruit en met langzame schokjes rijden we 50 cm terug.

Ik bied hem koffie aan maar hij weigert. Hij neemt plaats op de bank achter de bestuurdersstoel die volgens de sticker op het raam is bestemd voor ouwen van dagen en invaliden en vouwt zijn armen over de leuning. Ik laat mijn achterste op de aangrenzende bank zakken en we zetten het op een kletsen.

Even later steekt Eddie, de xe2x80x98simpelexe2x80x99 kletsmajoor annex boerenhulp  van de overkant, zijn neus in de deur. Hij zag Andrewxe2x80x99s auto en wil even goeiendag zeggen. xe2x80x98En de bus bekijken en horen waar wij over praten en het vervolgens doorvertellen aan iedereen xe2x80x99, vermoed ik.
 Ik vraag hem binnen te komen want het regent nog steeds. Hij wijst mijn aanbod af en volgt ons gesprek van tussen de schuifdeuren. Ergens tijdens het geprek moet hij van gedachten zijn veranderd want plotseling zie ik hem tegenover Andrew op de andere invalidenbank zitten.

Eddie is niet klein en zeker niet dun. Zijn buik puilt een halve meter over zijn laaghangede jeans waarvan de gulp onveranderd half open staat (als we geluk hebben) of helemaal open (als we pech hebben). Zijn ongewassen haar staat overeind en uit zijn afgetrapte sandalen met hangende hielriemen die over de vloer slepen, steken zijn vieze tenen met zwarte nagels. Niet een erg fris gezicht en we blijven op zekere afstand van Eddie om onszelf te ontzien. Bij hem thuis schijnt het helemaal een bende te zijn en buren hebben ons gewaarschuwt een invitatie af te slaan. We zouden het niet waarderen en zeker niet lang volhouden laat staan thee drinken uit de ongewassen mokken met melk uit een koelkast die groen ziet van de schimmel. Vanbinnen en -buiten.

Eddie haalt zijn shag uit zijn overhemdzakje en ik wijs op de no smoking sticker aan het plafond. Hij grinnikt en schuifelt naar buiten waar hij op de onderste tree van de bus zijn aansteker tevoorschijn haalt. Andrew en ik lurken aan onze gingerbeers die ik alletwee heb aangeboden maar die Eddie heeft afgewimpelt en we hervatten ons gersprek.

Als Ralph de bus binnenstapt overhandigd hij me pakketjes met besmeerde broodjes en hete koffie van de cafeteria down the road en ik snuif genietend. Het is geweldig als buren zomaar binnenstappen en alle tijd hebben ouwe koeien uit de sloot te halen; een uitdrukking die ik soms gebruik als Ralph ouwe irrities van familie of bekenden memoreert. Hij snapt niet wat ouwe koeien met de sloot te maken hebben maar als ik xe2x80x98old cowsxe2x80x99 zeg grinnikt hij en stapt over naar een ander onderwerp.

Andrew en Ralph lopen naar buiten zodra het weer opklaart en wandelen rond de bus. In de tussentijd vertelt Eddie over zijn jeugd en zijn strenge maar rechtvaardige vader die de stok gebruikte als zijn zoon over de schreef ging. Ik word een beetje onrustig met Eddie in de bus. Hij blijft maar rondhangen en ik heb genoeg van zijn geklets. Hij blijft ook maar advies aandragen en herhalen dat we de slaapkamerramen moeten verduisteren: xe2x80x98You know?xe2x80xa6.. for preying eyesxe2x80xa6. You know?xe2x80xa6xe2x80xa6. People will know when itxe2x80x99s time to go to bed and you want to make sure nobody can see youxe2x80xa6xe2x80xa6 You know?xe2x80xa6xe2x80xa6Hij wacht  tussen de zinnen en kijkt me insinuerend aan.

Ik stap over op andere onderwerpen maar Eddie krijgt het voor elkaar naar de slaapkamerramen terug te keren ook al stel ik hem gerust dat we alle inkijk zullen blokkeren. Ik heb twee grote mokken koffie op en een fles gingerbeer en mijn blaas zendt sinds een half uur paniekerige signalen uit.

We hebben geen toilet in de bus en de long- drop die Ralph halverwege de helling groef is een goede tien meter  van de bus maar in het volle zicht van de verhoogde ramen waarachter Eddie zit. Paniekerig kijk ik rond want ik kan het echt niet veel langer ophouden. Als ik helemaal genoeg heb van Eddiexe2x80x99s geklets en ik buikpijn krijg van het ophouden, stap ik naar buiten en schuivel langs de bus naar de voorkant waar Eddie me niet kan zien.

Ralph en Andrew zijn naar de plek gelopen waar we de shipping container willen plaatsen om ons gereedschap veilig in op te bergen en zijn uit het zicht. Ik loop voorbij de Punga trees en daal tot halverwege de helling uit het zicht van Eddiexe2x80x99s priemende ogen. Vlug laat ik mijn broek zakken en steek mijn achterste in het natte gras. En kan maar niet ophoudenxe2x80xa6xe2x80xa6

Eddie en Andrew zijn aan het afscheid nemen als ik de bus weer in klim. Ik roep een afscheidsgroet en haal de gereedschappen voor de dag. We hebben een hele rij banken die ontmantelt moeten worden, roestige bouten en schroeven en een hoop oud ijzer; het is tijd dat we beginnen.

Het is bijna zes uur als we onze gereedschappen opruimen. Een half lege bus voelt zoveel ruimer. In de verte horen we iemand roepen en ik duw de deuren verder open om het geluid op te vangen. Ik hoor Ralphxe2x80x99s naam en iets dat lijkt op xe2x80xa6..drinkxe2x80xa6… Het is Greg, onze buurman, die altijd vriendelijk zwaait of in is voor een praatje. Hij nodigt ons uit voor een drankje en even later rijden we het steile pad af naar zijn verbouwde schuur.

Romy, zijn nieuwe partner uit Auckland omhelst ons en vertelt dat Florry, onze andere buurvrouw, ook langskomt. Ralph en ik stappen de huiskamer binnen en zien Eddie achter de lange tafel zitten. Vergenoegd kijkt hij ons aan en ik ben er zeker van dat wij weinig kunnen vertellen dat Eddie niet al heeft meegedeelt. Ouwe kletstantexe2x80xa6..

Greg is in zijn element en kookt hamburgers en vegetarische patties, terwijl hij zijn avontuurlijke leven memoreert. Moe maar intens tevreden laten we nog eens bijschenken en kijken over het flikkerende licht van de kaarsen naar onze buren, dit fantastische stel mensen dat ons zo generous uitnodigt en ons laat medelen in hun belevenissen. Wat een gezegend bestaan.